چریک چرک

[ad_1]

به گزارش خاورستان، به نقل از مرصاد ، چند روز گذشته برخی نشریات اصلاح طلب گزارشی از مراسم تجلیل از بهزاد نبوی را منتشر کردند.

سبک فعالیت های سیاسی نبوی که تفکرات التقاطی و عجیب و قریب او قبل و بعد از انقلاب همواره وجود نداشته است بسیار شبیه به منافقین است. به گونه ای که پیش از تنها دستگیری او قبل از انقلاب اقدام به قرار دادن سیانور در دهان می کند اما به گفته خودش جرات خوردنش را نداشته است.

در حالی که جریان تجدید نظر طلب کشور با القابی مثل چریک پیر می خواهند جنبه ترس و هراس او از مرگ و مبارزه را لاپوشانی کنند اما او صراحتا در موارد دیگر از ترس و بزدلی حرف می زند.

این جملات از اوست:

 «مسلم است که می‌ترسم! کیست که از یک آمریکایی تا بن دندان مسلح، که در عراق خود را چنین نشان داد و هیچ احترامی برای استقلال دولت‌ها قائل نیست، نترسد! بله، من می‌ترسم، ظاهراً آمریکایی‌ها هر کاری که بتوانند می‌کنند، سازمان ملل متحد یا حتی افکار عمومی غرب هم اهمیت ندارد.»

اما آنچکه مسلم است او روزی خود را پیرو خط امام نامیده است. اینکه چگونه پیرو خط امام به یک ساختارشکن تبدیل می شود، سوال مهمی است. بهزاد نبوی نه تنها خود دچار دگر دیسی شده بلکه بسیاری از شخصیتهای سیاسی را به ورطه انحراف کشانده است.

 بلاشک در این دگردیسی، شخصیتی به نام بهزاد نبوی، نقش اساسی و غیر قابل انکاری دارد و چنین می توان گفت که  خط امامیها بازیچه وی قرار گرفتند.

 تبیین تاثیر بهزاد نبوی در کشاندن میرحسین موسوی به ورطه تقابل با نظام علی رغم تمایل به ماندن در چارچوب نظام، از جمله تبیین های شگفت انگیز و در عین حال، ناراحت کننده است.

 او را باید مرد چرخش های صد و هشتاد درجه ای دانست. مردی که هیچگاه در نقطه اعتدال نایستاد. او روزی خودش را نماد مبارزه با امپریالیسم می دانست و روزی از ترس آمریکا حاضر بود تن به خفت دهد.

[ad_2]

لینک منبع

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *